8 Ocak 2015 Perşembe

DOST KAZIĞI

   Biriyle tanışırsınız okulda,işte,kursta,sokakta yada en manasız yerlerde.Sen onu o seni tanıdıkça  artık aranızdaki resmiyet kalkar.Yediğiniz içtiğiniz ayrı gitmez.Günün planlarını beraber yaparsınız.En saçma şeylere saatlerce katıla katıla güler,ayrılık acılarında birbirinizin omuzunda ağlarsınız.Sabahın ilk ışıklarına kadar muhabbetin belini kırarsınız.Gün gelir kendinize bile söyleyemediğiniz sırlarınızı dostunuza söylersiniz.Kimsenin dostunuz hakkında yanlış bir kelime bile söylemesine musaade etmezsiniz. Başkalarıyla muhabbet ettiğni gördüğünüzde vayyy kanka yapmışsız diye trip attığımızdır.Tabi bu arada öle bir iki ay degil yıllarınız geçmiştir.Başkaları sizin dostluğunuza imrenerek bakmaktadır. Sen onun o senin ailenin bir parçası olmuştur.Çaresizliğini, hayallerini,ekmeğini,en büyük mutluluklarını onunla paylaşmışsındır.                                                                                                                                          Ve o an gelir ‘Ben düşmanlarımla başa çıkabilirim beni dostlarımdan koruyun ‘ sözünü yaşarsınız.Kazık yenmiştir.ilk şok etkisiyle’neden böyle yaptı?’ sorusu beyninizi kemirir, hayal kırıklıkları artçı şoklar gibi ardı ardına sıralanır. Artık kol bi kere kesilmiş,suratınızın ortasına okkalı bir tokat gibi inmiştir yaşananlar.Sizin için bu ilkse hayata olan bütün bakış açınız biranda değişir.İnanamazsın, anlam veremezsin ,hazmedemezsin. Herkese güven duygunuzu bi kere daha gözden geçirir, yeni gelenlere önyargılı davranıp kapılarınızı kapatırsınız.Her konuştuğunuza  onun için neler yaptığını anlatıp  günlerce kendine sorduğun neden sorusunu bir kerede onlara sorarsınız ama cevap bulamayınca teselliniz düşer artık. En acısıda siz;kendini affettirsin diye beklerken o çoktan kazığı  atıp sessizce çekip gitmiştir. O ilk şok geçince adını anmamaya ,karşılaşmamak için bütün çabayı göstermeye başlarsınız.Artık içiniz soğumuş onu gördügünüzde  hiç  ama hiçbir duyguyu hissetmeğinizi anlarsınız.Bu kazık ikinci defa  yine hiç beklemediğin kişiden olunca daha farklı tepki verirsiniz .Bu sefer daha az acııtr çünkü bilirsiniz o duyguyu.Çabuk parlar bağırır çağırır ama daha kısa zamanda sakinleşirsiniz.Bir kez daha hayat sorgulanır,nefret edersiniz  bu kanı donmuşluktan.                     Bana göre;  HER ÖLÜMLÜ MUTLAKA BİR GÜN DOST KAZIĞINI TADACAKTIR.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder